«Δυναμώνουμε τον αγώνα ενάντια στην εκμετάλλευση και την ανισοτιμία»

Στρέφουμε τα βέλη μας ενάντια στην αιτία της γυναικείας ανισοτιμίας και της αναπαραγωγής παλιών και νέων μορφών βίας και καταπίεσης, ενάντια στην εκμετάλλευση, που θυσιάζει τις ανάγκες μας στον βωμό της κερδοφορίας των επιχειρηματικών ομίλων και των ανταγωνισμών τους, που φτάνουν μέχρι τις πολεμικές συγκρούσεις. 

«Η εργοδοτική βία στάζει αίμα»

Ηεργοδοτική βία στάζει αίμα», φέρνοντας ως παράδειγμα τις εργάτριες που έχασαν τη ζωή τους στη βιομηχανία «Βιολάντα», αλλά και τις χιλιάδες εργαζόμενες που όπως αναφέρει φεύγουν καθημερινά, εξουθενωμένες από την εντατικοποίηση της εργασίας και τις ελαστικές μορφές απασχόλησης. Τις συνθήκες «13ωρης δουλειάς, ακανόνιστων ωραρίων και βαρδιών μέχρι τελικής πτώσης» χωρίς επαρκή μέτρα προστασίας της υγείας, της μητρότητας και του γυναικείου οργανισμού.

«Αντιπαλεύουμε την πολιτική ΕΕ και κυβερνήσεων που θρέφει τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων και πνίγει τις δικές μας ανάγκες»

Το Σωματείο καταγγέλλει την πολιτική της ΕΕ και των κυβερνήσεων, τονίζοντας ότι «θρέφει τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων και πνίγει τις δικές μας ανάγκες». Στο όνομα της «ισότητας των φύλων» καταργήθηκαν κατακτήσεις του εργατικού κινήματος, ενώ στο όνομα της «συμφιλίωσης επαγγελματικής και οικογενειακής ζωής» οι μονοπωλιακοί όμιλοι επιβάλλουν ακόμα μεγαλύτερη εργασιακή «ευελιξία», την ώρα που οι ανάγκες για δημόσιες και δωρεάν υπηρεσίες Υγείας, Παιδείας και Πρόνοιας «θυσιάζονται στο ζύγι του κόστους για το κράτος».

Σε κάθε γωνιά του πλανήτη ξεφυτρώνουν πολεμικά σφαγεία για τους λαούς», ενώ καταγγέλλει την αύξηση των στρατιωτικών δαπανών και τη μετατροπή της χώρας σε στρατιωτική βάση.Οτι οι γυναίκες «δεν ανεχόμαστε τα παιδιά μας να γίνουν κρέας στα κανόνια τους» και ότι αρνούνται να συμβάλουν στην πολεμική προετοιμασία 

Καλούμε τις γυναίκες να βαδίσουν «στα χνάρια των μεγάλων γυναικείων εργατικών αγώνων». Να ενισχύσουν τη συλλογική δράση για σταθερή εργασία με σταθερό ωράριο, προστασία της μητρότητας, μέτρα υγείας και ασφάλειας στους χώρους δουλειάς.Την ανάγκη κοινού αγώνα γυναικών και ανδρών «ενάντια στην κοινωνία της εκμετάλλευσης και της καταπίεσης».